ولی مساله ی این روزهای من چیز دیگری است.
من هر روز می روم روی نیمکت های پارک می نشینم، بستنی می خورم و با خودم فکر می کنم که دیوانگی از کجا پیدا می شود، ذاتش چگونه است و ماهیتش چیست.
برچسب: دیوانگی,دیوانگی هم عالمی دارد,دیوانگی شاعری,
نویسنده: مهراد خوشنام